آداب و رسوم اجتماعی مغرب زمین

زندگی اجتماعی در مغرب زمین آداب و رسوم خاصی دارد که تقریبا شکل استانداردی پیدا کرده است اما اهمیتشان کشور به کشور متفاوت است. با توجه به حضور هموطنان زیادی در کشورها و همچنین پیرو نوشته وبلاگ خانم جولیت /julietgabriel.blogfa.com/post-254.aspx تصمیم گرفتم مطالبی درباره شیوه های برخورد اجتماعی بنویسم که امیدوارم مفید باشد. در این مطلب تنها به موارد جدا دردسرساز اشاره می کنم و موارد فرهنگی را به تاریخ دیگری واگذار می کنم. البته توقع رفتار مناسب از همه اشتباه است اما وظیفه ما نسبت به خودمان محترم بودن و احترام گذاشتن به آداب فرهنگ میزبان است.

فرهنگ و ارزشهای شما: به بیشتر غربی ها در مدرسه تفاوت فرهنگی را آموزش می دهند. فرهنگ و ارزشهای شما کاملا مورد قبول همگان است. اگر غذای حلال می خورید، اگر روزه می گیرد و یا حتی اگر برای رفتن به  استخر مشترک مشکل دارید خیلی راحت و بدون تعارف به دوستتان توضیح دهید که ارزشهای فرهنگی شما متفاوت است. 99 درصد غربی ها (اروپایی های نیوزیلند مخصوصا) برایشان کاملا قابل حضم است که شما متفاوتید و دوستی هایتان هم به هیچ وجه کمرنگ نمی شود. هیچ اشکالی ندارد که مثلا با روسری به رستوران مکدونالد بروید و از آنها مودبانه درخواست غذای گیاهی و یا حلال کنید. برایتان درست می کنند اگرچه در منویشان وجود ندارد و کاملا هم به شما و فرهنگتان احترام می گذارند. پس به هیچ وجه به خاطر کمی تفاوت فرهنگی از داشتن دوستان بی بهره نمانید. البته شما هم حق ندارید ارزشهای فرهنگی دیگران را زیر سوال ببرید

سلام کردن: زمانی که می خواهید با کسی صحبت کنید همواره سلام کنید. سلام شیوه های متفاوتی دارد.

 صبح بخیر، عصر بخیر، روز خوش، سلام، حال شما چطوره و.... فقط حواستان به موقع گفتن احوالپرسی باشد. در ضمن شب بخیر یعنی خدا حافظ و برای سلام به کار نمی رود. اگر کاری به کسی ندارید به حسب مورد می توانید یک سلام دسته جمعی کنید و سر جایتان بشینید و یا اینکه بی سرصدا بروید. در صورتی که کسی را می شناسید و در جایی همدیگر را می بینید و هیچ کدامتان درگیر کار دیگری نیستید سلام کردن لازم است. بدون نگاه کردن به فرد به طرف کسی سلام پرتاب نکنید.

دست دادن: برعکس فرهنگ ایرانی، دست دادن از سطح بالایی از محبت و توجه می آید و چیزی عادی و روزانه نیست.معمولا در هنگام معرفی افراد به هم و یا تشکر عمیق افراد دست می دهند و الزاما در موقع دست دادن باید به هم نگاه کنند. فرهنگ آمریکایی نوع دیگری از دست دادن را گسترش داده که در ایران فراوان دیده می شود اما شیوه معمول افراد مودب نیست.

بوسیدن: کشورهای مختلف درباره بوسیدن نظرات متفاوتی دارند. یک بوسه نامناسب به راحتی می تواند رابطه دو دوست قدیمی را قطع کند و یا حتی آزار جنسی تلقی شده و شما را به دادگاه بکشناند. حتی بسیاری از خانمها و آقایان غربی هیچ علاقه ای به بوسیدن از هیچ نوعش ندارند.پس توصیه من اساسا نبوسیدن است که کاملا با کلاس هم هست. ضمنا آقایان اکیدا از دست زدن به خانماها به هر صورتش جلوگیری کنند. بوسیدن بچه ها در صورتی که آشنای نزدیک شما باشند بی اشکال است. ضمنا رفتار زشت چلاندن و یا گاز گرفتن بچه ها هم احتمالا کار دستتان می دهد.

دعوت و مهمانی رفتن: تعارف در فرهنگ غربی جایی ندارد پس اگر دعوت شدید حتما بروید. چند شاخه گل، یه جعبه شیرینی و... یادتان نرود.  اگر به شما گفتند Bring your plate غذایتان را همراهتان ببرید و آماده تقسیم غذاییتان با دوستانتان باشید 

رختکن و دسشویی و شنا: دستشویی ها و رختکن ها همیشه مردانه زنانه دارند. پس مواظب باشید. همیشه سرتان به کار خودتان باشد. توجه داشته باشید که نگاه خیره چه به مرد و چه به زن بو یا تصویربرداری از بدن نیمه برهنه افراد آزار جنسی محسوب می شود و ممکن است مجازات زندان داشته باشد. البته سالن شنا و یا سونا می تواند محلی یرای آشنایی باشد اما هر گونه نگاه و یا اشاره نامناسب توهین جدی تلقی می شود. جامعه بسیاری از کشورها از جمله نیوزیلند بسیار محافظه کار است و تفاوت اساسی با فیلم های هالیوود و پ.ر.ن دارد.

لباس پوشیدن: لباس شما نشانی از شخصیت شماست. همان لباسهای ایرانتان احتمالا بهترین لباسهای شما هستند. باز تاکید می کنم همه دنیا تکزاس و یا لاس وگاس نیست. لباس راحت و معمولیتان را بپوشید. در نیوزیلند بجز موارد خاص مانند مهمانی های خیلی خیلی رسمی و مصاحبه ها کسی کروات و یا پاپیون نمی زند.

شوخی و سرگرمی یا سرکاری اساسی ! کشف نیروگاه بدون سوخت

کشور ایران دارای یکی از بالاترین میزان مقاله های مهندسی برق قدرت است . تعداد زیادی مقاله در  جورنال های مهندسی برق هر ساله از ایران منتشر می شوند و با این حال  چنین اختراعهایی ثبت می شوند و به فروش هم می رسند:

ممنون از داوود خان دوست عزیزی که از فروش نیروگاه برق بدون سوخت سوال پرسیده بودند.

دلیلش هم روش است. دانشجوها و اساتید ایران زیاد کاری با صنعت ایران ندارند. بلکه بیشتر ترجیح می دهند با مدلسازی نیروگاه ها و خطهای صنعتی آمریکا مقاله ای به چاپ برسانند. صنایع هم یک بوجه تحقیقی درست حسابی دارند که فقط باید مصرف شود و کتابچه ای از آن دراید و هیچ وقت قرار نیست استفاده ای از آن بشود.

"سلام استاد

یه چیزی بد جوری ذهنمو درگیر کرده .
به عنوان کسی که متخصص هستید میشه این لینکو ببینید و نظر بدید :

http://www.khsanat.ir/page.php?id=14

"

متن خبر:

گروه صنعتی یکتا شرق با بیش از 30 سال تجربه و تحقیقات متعدد و تولید بیش از 20کالای صنعتی موفق به دریافت گواهی های متعدد ثبت اختراع و نوآوری های خاص شده است و هم اکنون :

برای اولین بار در جهان

توانایی ساخت و تولید نیروگاه برق بدون سوخت (خود کفا) با توان 1 الی 1000 مگاوات را دارد .

در این مکانیزم منحصر به فرد مقدار نیروی وارد شده به سیستم نیروگاهی تا سه برابر ارتقاء پیدا می کند ، و پس از خروج از مولد و ژنراتور ، 3/1 نیرو جهت ادامه روند تولید به ابتدای نیروگاه (ورودی های نیروگاه) برگشت و موجب ادامه حرکت مولد می شود و 3/2 مابقی پس از تفکیک وارد شبکه مصرفی برق می شود . لازم به ذکر است که این نیروگاه دارای :

گواهی ثبت اختراع از شرکت مالکیت های صنعتی زیر نظر قوه قضائیه می باشد .

و نیز موفق به کسب مدال طلای مسابقات مخترعین جهان (لهستان 2010) شده است .

در ذیل می توانید جدول مقایسه ای نیروگاه برق بدون سوخت با نیروگاه هایی با سوخت فسیلی و سوخت اتمی برای مبنای تولید  1000 مگاوات برق را مشاهده فرمائید .