پایان جهان در سال 2012- آنچه در دنیا می گذرد.

الان مدتی است که سر و صدای سنگینی که در سال 2011 در مورد پایان دنیا بود عملا خوابیده و به نظر می رسه رسانه ها به نحوی دیگه علاقه ای به داستان 21 دسامبر 2012 ندارند. با توجه به صحبت های زیادی که در مورد 2012 شده بود به نظر من پایان محسوس این تبلیغات کمی مشکوکه. دیشب گشتی در اینترنت زدم و نکات جالبی به دستم رسید که شاید شنیدنشون جالب باشه:

> شرکتهای مختلفی در سرتاسر دنیا مشعول فروش پناه گاه های اتمی از انواع مختلف هستند که قیمتهاشون از 50 هزار دلار شروع میشه و سر به ملیونها دلار می زنه. این پناه گاه ها از یه اتاق بتونی ساده تا سنگرهای مجهز اتمی در اعماق کوه متفاوتند. این مساله بیشتر از هر چیز سودجویی شرکتهایی از ترس عمومی مردم را نشان می ده.

> صحبت های زیادی درباره شبه سیاره نبولا هست که به زودی گفته می شه که از کنار زمین رد می شه.

> بنا به عقیده عده ای در هیچ زمانی مثل سال پیش این حجم گسترده از فجایع طبیعی پیش نیومده بوده.  ضمنا عده ای اتفاقات انسانی مثل انقلاب های عربی را هم مدلی دلیلی برای اثر این بخشی این فجایع می دانند.

> گفته می شه که مایاها، نوسترداموس و بایبل پایان جهان را در چنین روزی پیش بینی کردند. اما افراد زیادی که اعتقاد به بایبل دارند همچین عقیده ای ندارند.

> گفته می شه که دولتهای بزرگ کاملا از این اتفاقات خبر دارند ولی برای جلوگیری از ترس عمومی و مشکلاتی که ممکنه در راه نجات نسل انسان پیش بیاد سکوت کردند.

> از طرفی دنیا به ساز خودش می چرخه و هیچ اتفاق بزرگی که نشاندهنده تغییرات عمده و ترس سیستمهای حکومتی باشه تا به حال رخ نداده. و بیشتر از هر چیز به نظر می رسه این داستان برای مجبور کردن یک عده ای به خرج کردن اموالشان و خارج کردن اقتصاد در رکود رفته کشورهای اروپایی باشه. و یا حتی برای فروش یک فیلم هالیوودی

نگاهی به گوگل ترند برای نمایش کلمه پایان جهان (End of the world) چیزهای جالبی رو نشان میده:

همانطوری که می بینید بیشترین سرچ مربوط به سال 2011 بود مشخصا در می 2011 یعنی حدود زمانی که هالیوود فیلم 2012 را به نمایش در اورد.

این 9 کشور هم بالاترین میزان جستجوی این کلمه را داشتند.

1.	Philippines
2.	South Africa
3.	United States
4.	New Zealand
5.	Canada
6.	Australia
7.	United Kingdom
8.	Singapore
9.	Ireland

همه این کشورها بجز فیلیپین نسبتا پولدار هستند و ساکنینشون طعمه های خوبی برای شرکتهای هستند. البته فیلیپین فرق می کنه. فیلیپین کشوری با مردم مسیحی خیلی مومن و اقلیت خیلی پولداره.

نمایش چستجوی تقویم مایاها البته متفاوته: همینطور که می بینید تعدا به مرور بیشتر میشه. البته جستجوی

بیشتر نشون میده که بیشتر این افراد کسانی هستند که می خواستند اعتقاد داشته باشند که جهان ادامه داره و نه کسانی که واقعا نگران پایان جهان هستند.

از طرفی احداث پروژهایی صنعتی بسیار هزینه بر، و تحقیقات بسیار سنگین انجام شده و همچنین شتاب پروژه های تاسیساتی که مشخصا به دست کشورهای عمده دنیا انجام میشه تقریبا شکی بجا نمی گذاره که این این ایده که قدرتمندان می دانند و نمی گویند نمی تونه درست باشه.

---

اگرچه نویسنده اعتقاد دارد که به اجتمال قوی هان طوری که دوست عزیزمان در کامنتش گفت ماه های 2012 می آیند و میروند و 2013 آغاز می شود. یک احتمال هر چند بسیار ضعیف درباره وقوع اتفاقهای عظیم وجود دارد. تقویم دیگری هم وجود دارد که هر 2000 سال را پایان یک دوران میداند. علامت ماهی نشانه 2000 سال قبل بود. ماهی ظاهرا نشان معنویت و مذهب است و از این جهت است که بر روی تاج پاپ علامت ماهی وجود دارد. گفته می شود در 2000 سال مسیحیت و سایر مذاهب بزرگ رفته رفته ضعیف می شوند و به تاریخ می پیوندند و توجه عمومی به نگهداری از طبیعت، محیط زیست و.... می رود.

هدف این مقاله نتیجه گیری نیست. تنها ترجمه ای آزاد از مطالب انگلیسی وب است. نویسنده امیدوار است نظرات افراد متخصصی را به عنوان کامنت در اینجا داشته باشد که بتواند به روشن تر شدن زوایای این بحث کمک کند.

منابع:

آغاز پایان جهان در سال 2012؟ توسط ناسا

: http://www.nasa.gov/topics/earth/features/2012.html

http://en.wikipedia.org/wiki/Maya_calendar تقویم مایاها

 اتفاقات سال 2012

http://en.wikipedia.org/wiki/2012_phenomenon

سایتهایی درباره پایان جهان

http://www.endoftheworld2012.net/

http://www.december212012.com/

سایت گوگل قسمت. جستجوی نتایج جستجو

یادبودی برای سرزمین جنوبی

چند ماهی از آخرین مطلب نوشته شده در این وبلاگ نی گذرد. دو مطلب هم که در نثد شرایط سیاسی امروز ایران و جهان نوشته شد تنها کمی بعد از انتشار پاک شدند. از طرف دیگر هم خبری از بازدیدهای چندصد نفری بینندگان نیست بازدیدهای وبلاگ به چند ده بازدید روزانه کاهش یافته است. اکثرا این بازدیدها هم به وسیله گوگل به وبلاگ ارجاع شده اند. در نهایت و با توجه به شرایط گفته شده می توان گفت که وبلاگ سرزمین جنوبی در آرامش و بدون هیاهو دچار مرگ طبیعی شده است. البته هر مرگ طبیعی دلایلی هم دارد یه مختصرا اشاره ای به آنها می کنم.

> سرامدن دوران وبلاگها و گسترش روزافزون شبکه های اجتماعی جایگزین

> تعطیلی بخش خبرخوان سایتهایی مانند گوگل ریدر، رادیو زمانه و ایران مالزی که نقش مهمی در معرفی وبلاگ داشتند

>در هم شکسته شدن شبکه وبلاگ نویسان قدیمی مالزی

> بسته شدن فضای سیاسی کشور پس در چند سال اخیر که باعث به کما رفتن بسیاری از بحثهای انتقادی شد

> در نهایت و مهمترین دلیل هم افزایش سن نویسنده و خارج شدنش از دایره جوانها که باعث محافظه کار تر شدن و بی حوصله تر شدن نویسنده شد.

این نوشتار البته به معنی خداحافظی نویسنده نیست. هر زمان و در هر شرایطی که صلاح بدانم بر سرزمین جنوبی خواهم افزود اما بازگوی یک واقعیت است که سرزمین جنوبی را عملا پایان یافته نشان می دهد.

اعتراف می کنم که سرزمین جنوبی را دوست دارم و اگر هیچ خواننده ای هم نداشته باشد هر از چند گاهی خودم مطالبش را می خوانم. اگرچه بسیاری از مطالب نوشته شده دیگر به روز نیستند اما به نحوی بازگوی تاریخ دیروز هستند.