سرزمین جنوبی

خبری بسیار هولناک. مرگ یک دوست در آغاز بهار٬ بدتر از آن قتل او. بدتر از آن هم به صورت فجیع و وحشتناک. بدتر از آن٬ نا شناخته بودن جناه تا مدتها و....

بعد از دیدن این خبر به شدت ناراحت شدم.اید آدم بسیار محطاتی بود. آنقدر هم پولدار نبودکه اینگونه سرش را زیر آب کنند.ا حتمال دادم که کار گانگسترهای ایرانی و شرکای متشخصشان باشد که اخیرا رقابت هایشان در بازارهای مختلف بالا گرفته است. چون امید هم از دور دستی بر آتش داشت.

کلی خودم را کنترل کردم تا از این اتفاق هولناک تا درآوردن مدارک و شواهد بیشتر چیزی به همسر و دوستانم نگویم....

صبح امروز در به در به دنبال شماره تلفن دوستم آرش (نویسنده کالج ۱۷) بودم که پیدا نشد. ناگاه به یاد دوستم علی افتادم و با تماس با او توانستم شماره آرش را بگیرم.

امید زنده و سر حال است و این مطلب سرکاری ۱۳ به در بود""

من هم در وبلاگم از شوخی ۱۳ بدر نوشتم(البته از نوشتن آن هم متاسفم" اما انگار دوستان فراموش کرده اند که دروغ سیزده و آپریل فقط دلیلی برای خنداندن دیگران است.

 آن هم در  سایت ایران مالزی که کم کم تبدیل به سایت مرجع ایرانیان مالزی میشود

البته ناراحتی من بابت از دست دادن دوست شاید یک مساله شخصی باشد اما نوشتن این داستان فجیع و نام بردن از امید به عنوان وبلاگنویس موضوعی شخصی و کم اهمیت نیست