اگر می توانستم! به میر حسین رای میدادم.
اما امدن هر کدام از آنها بی شک در قدم اول باعث بهبود روابط با سایر کشورها و بهبود اقتصاد ایران و کاهش فشار اجتماعی می شود. شخصا از کروبی به عنوان رییس جمهور خوشم نمی آید. چون چندان به اعصابش کنترل ندارد. او بی شک در جریان جمعه سیاه مقصر است. اما امروز با برنامه های جدیدی آمده است. تیم کارشناسی کروبی واقعا عالی است و نظرات اقتصادی زیبایی هم دارد. طرح کمک نقدی به خانواده ها٬ سهامی کردن پول نفت و... در نگاه اول مسخره است اما من به عنوان یک مهندس که خود را متخصص محاسبات و ریسک پذیری پروژه های برقی هم میدانم٬ این طرهها را قابل اجرا ارزیابی میکنم. این یک واقعیت است. پول نفت برای همه ملت ایران است و توزیع فعلی آن ناعادلانه و غیرقابل قبول است. علی رغم آنکه توهین های دوستان را هم میدانم اما شجاعتش را دارم که بگویم طرح توزیع یارانه های احمدی نژاد و همچنین طرح سهام عدالت در صورت اجرای صحیح آن بسیار عالی است.
اما چرا از موسوی حمایت میکنم. بیش از همه به این دلیل که رای آوردن موسوی روح امید را در ایرانیان زنده میکند. موسوی میتواند سمبل وحدت ملی باشد. هم مذهبی ها و هم غیر مذهبی ها او را دوست دارند. از طرفی او آدمی آرام و مصمم است. با کسی تعارف ندارد و کارش را به پیش می برد. رویه کاری او نشان از اعتقاد او به کار کارشناسی است اگر چه در این مورد کروبی قوی تر است. به نظرم موسوی بهترین است چون مصمم بودن٬ جدیت و پرکاری را از احمدی نژاد دارد و همانند او می تواند مورد اعتماد و تایید حکومت باشد. گفته ها و میثاقش نشان از تعهدش بر اصلاحات و گسترش آزادی دارد و از طرفی اهل تشنج و ایجاد مشکل هم نیست.
در روز رای گیری حدود ۱۵۰۰ کیومتر از نزدیکترین صندوق رای گیری دورم. اما اگر می توانستم برای سربلندی و رفاه میهنم رایم را به موسوی میدادم