سرزمین جنوبی

از آفریقا شنیدم که قبایل محلی در بهترین، سرسبزترین و غنی ترین نقطه حهان وحشیانه همه حیوانهای یک منطقه را می کشند، درختهایش را آتش می زنند و سوخت می کنند و وقتی جایی را نابود و برهنهکردند از آنجا می روند جای دیگر.

از آفریقای جنوبی شنیدم که بعد از ماندلا کشوری به آن عظمت به خاک سیاه نشست و امروز فقر و فلاکت، اعتصاب و بی کفایتی شهر همه جا را فرا گرفته است و پنج ملین سفید ساکن بار مالیات 30 ملیون شهروند افرقایی را نفر دیگر را بر عهده دارند. ظاهرا اقوام محلی اصلا اهل کار نیستند. مزارع سفیدها همیشه سرسبز سرسبز است و مزارع محلی ها خشک خشک. همیشه به امید گیاههای خودرو و دیم روزگار می گذرانند.

فرزند آوری نکته مشترک همه بدبخت هاست. آنقدر بچه می آورند تا بمیرند و هیچ مدل جلوگیری ندارند. دوستی می گفت که بچه ای را تحت سرپرستی قرار دادم. فورا پدر و مادرش بچه دیگری درست کردند و دیگر به بچه قبلی اصلا توجه نمی کردند.

گفتم چرا بچه می آورند زمانی که نمی توانند پولش را بدهند: گفت بچه و مخصوصا دختربرای قبایل ثروت است و بعدها پول زیادی از آنها در می آورند.

رابطه جنسی بی حد و حصر و بدون در نظر گرفتن هر چارچوب اخلاقی و حتی  عقلانی ایدز را به بیماری 20 درصد مرد تبدیل کرده و همچنان قربانی می گیرد. مذهبی هایشان هم از مذهب منع جلوگیری را فراگرفته اند و دایم بر این دور باطل می افزایند.

دوستی در گروهای کمکرسانی بود می گفت توالت و جوی آب برایشان می ساختیم. خیلی از جوانان هیکلمندشان به ما نگاه می کردند. خسته شده بودم. به زبال محلی ازشان کمک خواستم که همه شان رفتند چون نمی خواهند کار کنند.

به آنها آموزش مرغداری میدادیم. و به هر کدامشان مرغ های تخم گذار می دادم. اما بیشترشان صبح که تخم مرغ ها را می خوردند بعد هم حیوانها را می کشتند و می خورند و تا عصری هیچ نداشتند که بخورند پس ما ناچار دوباره  به آنها می دادیم اگرهم تمی دادیم گرسنه می ماندند.

البته در شهرهای بزرگ هم می شوند نمونه این افراد را دید. خیابان خوابهایی که تمام پول دولت را یکشبه مصرف می کنند و برای گذران بقیه عمر گایی می کنند

با توجه به بهتر شدن شایط بهداشتی و کاهش مرگ و میر و از طرفی کنترل جمعیت در طبقه های مرفه و باهوش جامعه و فرزندآوری بی حد در بین فقرا با سرعت باورنکردنی دنیا به سمت فقر و تباهی می رود.